Przejdź do głównej zawartości

Ustrój Kuby w pigułce | Młodzi w Polityce

Republika Kuby to niewielkie państwo wyspiarskie na Morzu Karaibskim. Historia tego państwa miała duży wpływ na jego ustrój. 19 kwietnia br. na VIII zjeździe Komunistycznej Partii Kuby wybrano nowego prezydenta, Miguela Diaz-Canel.


Podobny obraz
Fidel Castro - kluczowa osoba w historii Kuby.

Od 1925 Kubą rządził generał Gerardo Machado. W 1933 roku stracił władzę na skutek rewolty sierżantów na rzecz jej lidera, Fulgencio Batisty. Rządy tego dyktatora obaliła dopiero rewolucja kubańska (1956–1959) z Fidelem Castro na czele. Po rewolucji władzę przejął m.in. Fidel Castro, a a prezydentem został Osvaldo Dorticós Torrado. Od tego czasu Kuba rozpoczęła nacjonalizację gospodarki czy zamianę systemu na jednopartyjny. W 2006 brat legendarnego rewolucjonisty, Raúl Castro został „desygnowany na nowego przywódcę rewolucji”, ale dopiero w 2011 został przewodniczącym partii. Nowy prezydent, Miguel Diaz-Canel według planów dopiero w 2021 r. zastąpi Raula Castro na czele partii.

Znalezione obrazy dla zapytania parliament cuba

Władza ustawodawcza ma jednoizbowe Zgromadzenie Narodowe Władzy Ludowej, które liczy 605 członków. Są oni wybierani z okręgów wyborczych wieloosobowych na okres pięciu lat. Kandydatów jedynej partii wybiera się na publicznych spotkaniach (sąsiedzi spotykają się, aby zaproponować kandydatów na zgromadzenia miejskie) lub przez publiczne organizacje solidarnościowe (np. związki zawodowe, studenckie, Komitety Obrony Rewolucji). Ostateczna lista kandydatów jest przygotowywana przez krajową komisję, która bierze pod uwagę kryteria takie jak zasługi kandydatów, patriotyzm czy wartości etyczne. Głosować może każdy, kto ukończył 16 lat i nie jest skazany. Co pół roku członkowie Zgromadzenia Narodowego Władzy Ludowej muszą rozliczać się z pracy przed wyborcami i jeśli zasługi nie są wystarczające- mogą być odwoływani.

Znalezione obrazy dla zapytania cuban communist

Władza wykonawcza sprawowana jest przez rząd reprezentowany przez Radę Państwa i Radę Ministrów. Nad i jednym, i drugim organem sprawuje władzę prezydent. Członkowie Rady Państwa i Rady Ministrów są wybierani spośród deputowanych do parlamentu. Istotniejsza rolę wydaje się, że ma jednak Komunistyczna Partia Kuby, licząca ponad 800 tysięcy członków (prawie 7 razy więcej, niż najliczniejsza partia w Polsce- PSL).

Mieszkańcy Republiki Kuby są ściśle "uzwiązkowieni"- ponad 80% pracujących Kubańczyków należy do związku zawodowego. Mają oni duży wpływ na politykę zakładów pracy. Mniej więcej tyle samo procent osób powyżej 14 roku życia należy do Komitetu Obrony Rewolucji- organizacji zajmujących się pracą społeczną i dyskusją na temat zmian w państwie. Republika Kuby stawia też na równouprawnienie kobiet w życiu publicznym. Duży wpływ na to ma Federacja Kobiet Kubańskich do której należy ponad 85% kobiet w wieku powyżej 14 lat. Kuba ma trzeci na świecie odsetek kobiet uczestniczących w życiu publicznym.

Podobny obraz

Oficjalnie Kuba jest demokracją ludową. Kubański system polityczny jest zazwyczaj postrzegany, jako niedemokratyczny i klasyfikowany jako dyktatura, państwo z systemem jednopartyjnym, państwo autorytarne lub totalitarne. Część postrzega Republikę Kuby jako państwo demokratyczne, ale oddolnie, scentralizowanie lub rewolucyjnie. Cenzura jest dość powszechną praktyką- Kuba jest stawiana w tej kwestii, według różnych rankingów, na równi z Koreą Północą. Media są monitorowane przez Wydział Orientacji Rewolucyjnej Partii Komunistycznej, która „rozwija i koordynuje strategie propagandowe”.

Republika Kuby to zdecydowanie ciekawe państwo jeśli chodzi o ustrój, pełne kontrastów. Zdecydowanie warto interesować się wydarzeniami w tym państwie- mimo niewielkiego terytorium są one bardzo często komentowane na świecie. Zazwyczaj w kontekście antyimperializmu, bo to właśnie Republika Kuby zdecydowanie sprzeciwia się często niewłaściwej polityce Stanów Zjednoczonych.

Aleksander F.

Komentarze

  1. Co oznacza "różnych rankingów"? Ja nie widziałem żadnego porównującego Kubę do Korei Północnej, to raczej obiegowa, uliczna prawda ludowa. Widziałem za to Democracy Index, który wskazuje, że na Kubie rzeczywiście nie jest z demokracją najlepiej (3,31 w dziesięciopunktowej skali), jednak znacznie lepiej niż w Korei Północnej (1,08). Niemniej poza tym tekst bardzo dobry.

    OdpowiedzUsuń
  2. Cóż to za wspaniała rewolucja w 1959 roku i cóż to za wspaniały ustrój, który doprowadził substancję miast do całkowitej ruiny!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz